Schoolseks

Schoolseks

 

Mijn leerlingen kijken een film met een seksscène waarbij eigenlijk alleen de voeten van de vrijers in beeld zijn en roepen door de klas dat het om porno gaat. Ik hoor de ongerijmd simpele codes om de pornozender op televisie te kraken door het lokaal geroepen worden en de wangen van jongens worden zo rood als blinkende watermeloenen. Meisjes met hoofddoeken verschuilen hun ogen achter polsen met wel twintig kleurige kraalarmbandjes en roepen ‘haram, haram, haram.’

‘Dit is geen porno’ sus ik de boel. ‘Dit is gewoon seks.’

De meisjes die nu gillend hun handen voor hun ogen slaan, sloffen normaal gesproken met vlassig haar en een onbewust slordige staart door de gangen van de school. Ze dragen geen of weinig of klonterige mascara en verstoppen hun puisten onder een dikke laag foundation. Met onzekere hertenogen kijken ze me aan. Soms ontbeert ze de simpelste kennis. Zoals hoe je een adjectief gebruikt of welk lidwoord je voor welk zelfstandig naamwoord plaatst. Ze staan ‘s ochtends kinderlijk stotterend voor me, om uit te leggen hoe het komt dat ze tien minuten te laat in mijn les aanwezig zijn.

Maar naast een stel docenten en hun eigen vader of moeder, lijken er weinig anderen te zijn die de meisjes in deze staat te zien krijgen. Want buiten de schoolgangen, de klaslokalen en de huiskamers gedragen ze zich anders.

In de pauze, als een vriendin voor ze staat met een I-phone 5, worden de lippen getuit, de elastieken uit de haren getrokken, de heupen naar links gezwierd en de ogen geforceerd wijd opengesperd. Wie is hun publiek? Voor wie maken deze meisjes zulke foto’s?

Soms maak ik een foto van mezelf, waarop ik iets mooier ben dan normaal. Waarop mijn onegale huid weggemoffeld is door een in feite onderbelichte foto en mijn ogen groter en mijn lippen voller lijken dan de realiteit. Maar ik twijfel dan enorm of het niet belachelijk is om zo’n ijdel product aan anderen te laten zien. Ik schaam me voor de foto’s waarop ik mooier ben dan in de werkelijkheid.

Daar hebben mijn leerlingen geen last van. Een keer op een middag bekeek ik, verveeld en licht beschaamd (want docenten doen dit niet) facebook- en youtube-accounts van leerlingen. Totaal ongegeneerd tuiten de stamelende en eigenlijk kinderlijke leerlingen hun lippen voor iedere foto die van ze gemaakt wordt.

Ik voel me oud en verlept op zo’n toeziend moment. Gister keek ik de documentaire beperkt houdbaar van Sunny Bergman nog eens, waarin ze het steeds angstaanjagender schoonheidsideaal van vrouwen belicht. Ik keek er lachend en gedistantieerd naar, als iets abstract en iets ver van mijn bedshow. Maar langzaam ontwaart zich het idee dat dat haast lachwekkende schoonheidsideaal werkelijkheid is geworden voor onze leerlingen.

Vroeger keek ik op tegen de mooiste juffen van de school en keek ik hun houding en kleding stiekem van ze af. Nu willen de leerlingen mooier zijn dan alle juffen bij elkaar. Ze uiten hun prille volwassenheid in een geilheid die ze van niets anders dan van de pornowereld zouden kunnen kennen. Totaal onbewust van de vrouwonvriendelijke veronderstellingen die eraan ten grondslag liggen. Zelden staat een groepje meisjes op het schoolplein gewoon naar elkaar te luisteren. Er is altijd wel een die met loshangend haar, de lippen een beetje van elkaar en de heupen naar één kant geduwd, een zwoele pose aanneemt. Alsof er op elk moment een camera is die hun leven vastlegt, of alsof ze een auditie doen voor Hollywood.

Ik ben zesentwintig maar op dit gebied stokoud. Mijn huid vertoont groeven en strepen. Ik dacht dat ik nooit over dit onderwerp zou schrijven omdat ik het snel pathetisch en herhalend vind. In mijn eigen kringen is het ook helemaal geen onderwerp, we zien er nou eenmaal uit zoals we eruit zien. Je kunt altijd aan ons zien of we een nacht niet geslapen, teveel gedronken, gehuild of gelachen hebben. Maar ik leer nou eenmaal van mijn leerlingen dat zij er juist alles aan doen om de realiteit zoveel mogelijk te verbergen. Sommigen smeren ’s ochtends zoveel foundation op hun gezicht dat ik het moeilijk vind om de werkelijke huidskleur te raden. In hun ogen is alles mooier als het nepper is. Overdreven lange wimpers, zongebruinde gezichten in de zomer, dikkere lippen, wittere tanden, putloze gelaten, strakke wenkbrauwen. Ze lijken geen veertien, maar soms wel dertig, maar dan wel op een manier waarop ikzelf nooit dertig zal worden.

Er is wat betreft opvattingen over ijdelheid en uiterlijke schoonheid een kloof tussen ons zo groot van hier tot het verre Oosten. Die valt niet te dichten in de laatste tien minuten van een Nederlands les. Het enige dat ik kan doen is de leerlingen erop wijzen dat er een verschil is tussen porno en seks. Dus ik zei: ‘Ik dit geen porno. Dit is seks.’

Het rumoer in de klas stierf weg. Alle ogen (beschaamd, afkerig, gretig, door interesse getroffen of juist verbaasd) keken me aan. Alsof ik iets heel erg raars had gezegd. Zoals dat alle oliebollen dit jaar in paardenpoep gebakken zouden worden.

En ik dacht: porno is niet echt. Jullie zijn allemaal mooi zoals je bent, ook zonder make-up maar dat zou ridicuul betutteld en ook nog eens onwaar overkomen. Dus ik zei ‘Pak jullie spullen maar in, de bel gaat over twee minuten.’