publicaties

 

 

Het is niets het is niet het is publicatie

 

Het valt allemaal wel mee. In het cafe van de Stadsschouwburg schuifelt Bas Sprakel, de door de media gemystificeerde kunstenaar, ongemakkelijk op zijn stoel . 'Het moest er gewoon komen', zegt hij over zijn performance waarbij hij met stoepkrijt kilometers lang in een grote slinger de woorden 'ik herhaal' op de Amsterdamse straatstenen schreef.

 

 

 

Het groeten van de groenteboer publicatie

 

Zes jaar geleden kwam ik in Amsterdam wonen. Het eerste jaar bracht ik door in een muffe studentenkamer in de Bijlmer. Ik herinner me mijn eerste nacht daar nog goed. Een paar uur daarvoor hadden mijn ouders toeterend en zwaaiend de parkeerplaats voor de flat verlaten en hadden ze me achtergelaten in een kamer waar alles nog naar nieuwheid en schoonmaakmiddel rook. Alles was zo perfect mogelijk ingericht. Het was een nagemaakte Ikea-showroom geworden, maar het was mijn nieuwe thuis.

 

Billen publicatie

 

Aan het einde van de Egelantierstraat woont een lange man. Er wonen meer lange mannen in die straat, maar dit is de langste. Ik stond tussen twee geparkeerde auto’s in de Lijnbaangracht om het te ontdekken. Telkens als er een lange man uit een portier kwam dacht ik ‘is dit hem?’ maar veel keren was hij het niet. Terwijl mijn vingers verkleumden en ik eigenlijk mijn neus moest snuiten maar ik had geen zakdoek bij me, bleef ik als een trouwe bode tussen de auto’s wachten. Ik was negen. Best wel lang voor mijn leeftijd, maar toch klein. Een klein mens, opzoek naar de lange man.